Drinken, drinken en nogmaals drinken luidde klok. Alsof we die dag als bevrachte kamelen door de hitte van de Sahara moesten rondtrekken. Spaarzaam met onze bulten op zoek naar de eerstvolgende - waarschijnlijk wel tot de laatste druppel - uitgedroogde oase. Kortom: 't was verschrikkelijk warm die dag om te lopen, laat staan je uitgemergelde lichaam te dwingen tot het lopen van 10 miles in zulke hitte.

Drie doorzomerde JOMA-atleten (Dhr. Ferny, Mevr. Smet en Dhr. Van Rompaey) kwamen aan de start van de tien mijl van Brasschaat. Een parcours dat gelukkig loopt door de bosrijke gebieden van het mooie peerdsbos. Natuurlijk willen we “JOMA op ons diploma”, dus gingen we als uitgekookte en briezende stieren naar de start onder de opblaasboog van GVA (en neen, we lezen geen GVA in JOMA …).

Alweer werd de loop op gang geschoten door een harde knal. Mevr. Smet was alweer gedreven en meer uitgekookt als ooit te voren. Reeds een half uur voor de start begon ze het groene gras van het Brasschaatse voetbalveld al kort te maaien met haar snelle opwarmingsbenen. Ze stond dus al goed onder stoom alvorens te vertrekken. Achteraf vertelde ze dat ze liep als een TGV en dat ze bijna geen last had gehad van de warmte. Uiteraard werd ze ook meerdere malen afgekoeld door supporters die het voor haar opnamen. De laatste ronde kon ze nogmaals het onderste uit de kan halen, wat maakte dat ze (weeral) een prachtprestatie neerzette en als derde (me)vrouw over de streep liep in 1u 18 min. Het podium was dus weeral veilig gesteld voor onze JOMA-ploeg.

Mr. Ferny had die dag de microbe goed te pakken, want hij ging ook zeer overtuigend voor de 10 miles. Bescheiden als hij zelf is vertelde hij me “Dat hij wel eens ging lopen”, maar achteraf bleek weer duidelijk dat Dhr. Ferny een duidelijk (sluik)trainingspatroon achter de rug had. Het was immers de eerste maal dat ik Dhr. Ferny had weten meelopen en dat is zeker en vast voor herhaling vatbaar, want hij vormde alweer een goede versterking van ons running-team (hoorde die LO-ers maar eens bezig :-) ). Het verdict voor Dhr Ferny viel na afloop van de wedstrijd: een 68ste plaats in 1u 26’. Zeker niet slecht!

Toch kan ik het niet laten om iets rond te bazuinen uit eigen ervaring. Ik moet bekennen dat ik enige vrees had voor de alsmaar hoger oplopende temperaturen. Bij de start liep ik - tegen mijn gewoonte in - zeer vlot en kwam ik onder mijn schema op minder dan 14’30” binnen (eerste ronde van 4 km), maar dan kwam ik die gevreesde man met de hamer tegen. In ronde twee en drie was het bittere ernst en kreeg ik het gevoel of ik stond aan halve prijs te koop als snelkookpan in de een of andere supermarkt. De volhouder wint uiteraard en zo kwam ik toch nog in de laatste ronde terecht.Uiteindelijk als zestiende over de lijn in een tijd van 1u 09’.

Verslaggeving met dank aan Dhr. K. Van Rompaey